Antonio Bacci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antonio Bacci
kardynał diakon
Herb Antonio Bacci Non nomen sed virtus
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 4 września 1885
Giugnola
Data i miejsce śmierci 20 stycznia 1971
Rzym
sekretarz Listów Książęcych
Okres sprawowania 1931-1960
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 9 sierpnia 1909
Nominacja biskupia 5 kwietnia 1962
Sakra biskupia 19 kwietnia 1962
Kreacja kardynalska 28 marca 1960
Jan XXIII
Kościół tytularny S. Eugenio
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 19 kwietnia 1962
Konsekrator Jan XXIII
Współkonsekratorzy Giuseppe Pizzardo
Benedetto Aloisi Masella

Antonio Bacci (ur. 4 września 1885 w Giugnola, zm. 20 stycznia 1971 w Rzymie) – włoski kardynał, latynista.

Ukończył seminarium w rodzinnej archidiecezji Florencja. Święcenia kapłańskie otrzymał 9 sierpnia 1909. Był następnie wykładowcą i ojcem duchownym swego rodzimego seminarium. W latach 1922-1931 pracował w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej. W tym czasie otrzymał tytuły prywatnego szambelana papieskiego i prałata. Od 1931 sprawował funkcję sekretarza Listów Książęcych. Był odpowiedzialny za przygotowywanie dokumentów papieskich w języku łacińskim. Jako specjalista od tego języka powoływano go do wygłaszania mów żałobnych, pisanych i odczytywanych przez niego w doskonały sposób. Był też duchownym, który wygłosił rozważania w Kaplicy Sykstyńskiej podczas konklawe 1958. Nowemu papieżowi Janowi XXIII tak spodobała się ta łacińska mowa Bacciego, że obdarzył go purpurą kardynalską na konsystorzu z marca 1960.

Po wprowadzeniu wymogu przyjęcia święceń biskupich przez kardynałów, Bacci otrzymał wraz z jedenastoma kolegami sakrę w dniu 19 kwietnia 1962. Otrzymał stolicę tytularną Colonia de Cappadocia. Głównym konsekratorem był Jan XXIII. Uczestnik konklawe 1963. Pochowany został w rodzinnej miejscowości

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Jako jeden z wiodących ekspertów od łaciny, Bacci był przeciwnikiem wprowadzenia języków narodowych do mszy po Soborze watykańskim II. Był współautorem Krótkiej analizy krytycznej Novus Ordo Missae, listu skierowanego do papieża Pawła VI w 1969 roku.

Bacci był również autorem słownika współczesnej terminologii w języku łacińskim. Wymyślił takie słowa jak salivaria gummis (guma do żucia), barbara saltatio (twist) i scriptor diurnarius (reporter gazety). Była to norma odniesienia dla późniejszych autorów tego typu słowników.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]