Cefalodium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Cefalodia)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cefalodia na górnej powierzchni pawężnicy brodawkowatej

Cefalodium (l. mn. cefalodia, łac. cephalodium) – zawierające sinice niewielkie struktury występujące u niektórych gatunków porostów. Cefalodia mogą występować wewnątrz plechy lub na jej powierzchni[1].

Sinice pełnią w porostach rolę fotobionta, ale mają także zdolność wiązania wolnego azotu z powietrza. U gatunków porostów, u których występują wyłącznie sinice, nie tworzą one odrębnych cefalodiów, lecz rozproszone są w całej plesze porostu. Cefalodia występują tylko u tych gatunków porostów, u których jako fotobionty występują również glony z grupy zielenic[2].

Cefalodia występujące na powierzchni plechy maja postać niewielkich wybrzuszeń, w których sinice oplecione są strzępkami grzybni. Najczęściej występują sinice z rodzaju trzęsidło (Nostoc)[3].

Przypisy

  1. Hanna Wójciak: Porosty, mszaki, paprotniki. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2010. ISBN 978-83-7073-552-4.
  2. Brodo, I. M., S. D. Sharnoff, and S. Sharnoff. 2001. Lichens of North America. Yale University Press: New Haven
  3. Grzegorz Gajkowski. Świat porostów. [dostęp 2015-04-01].