Fiodor Tierientjew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fiodor Tierientjew
Data i miejsce urodzenia 4 października 1925
Padany, ZSRR
Data i miejsce śmierci 20 stycznia 1963
Leningrad, ZSRR
Klub CSKA Moskwa
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Igrzyska olimpijskie
Złoto Cortina d’Ampezzo 1956 Sztafeta
Brąz Cortina d’Ampezzo 1956 50 km
Mistrzostwa świata
Srebro Falun 1954 Sztafeta
Srebro Lahti 1958 Sztafeta

Fiodor Michajłowicz Tierientjew (ros. Фёдор Миха́йлович Тере́нтьев, ur. 4 października 1925 w Padanach, zm. 20 stycznia 1963 w Leningradzie) – rosyjski biegacz narciarski reprezentujący Związek Radziecki, dwukrotny medalista olimpijski i dwukrotny medalista mistrzostw świata. Pierwszy biegacz narciarski spoza Skandynawii, który zdobył medal olimpijski w biegu na dystansie 50 km.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w miejscowości Padany (fiń. Paatane) w środkowej Karelii. W 1944 roku został powołany do wojska i wkrótce stał się czołowym narciarzem Armii Czerwonej. Igrzyska olimpijskie w Cortina d’Ampezzo w 1956 roku były pierwszymi i ostatnimi w jego karierze. Wspólnie z Pawłem Kołczinem, Nikołajem Anikinem i Władimirem Kuzinem zdobył złoty medal w sztafecie 4x10 km. Ponadto w biegu na 50 km wywalczył brązowy medal, przegrywając jedynie ze zwycięzcą Sixtenem Jernbergiem ze Szwecji oraz drugim na mecie Veikko Hakulinenem z Finlandii. Zajął także szóste miejsce na dystansie 30 km.

W 1954 roku wystartował na mistrzostwach świata w Falun, gdzie wraz z Nikołajem Kozłowem, Aleksiejem Kuzniecowem i Władimirem Kuzinem wywalczył srebrny medal w sztafecie. Zajął także szóste miejsce na dystansie 50 km, a w biegu na 15 km zajął czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal z Augustem Kiuru z Finlandii. Cztery lata później, na mistrzostwach świata w Lahti sztafeta radziecka w składzie: Fiodor Tierientjew, Nikołaj Anikin, Anatolij Szeluchin i Pawieł Kołczin ponownie zdobyła srebrny medal. Indywidualnie zajął szóste miejsce w biegu na 15 km, a na dystansie 50 km stylem klasycznym był dziesiąty. Na kolejnych mistrzostwach świata już nie startował.

Ponadto Tierientjew pięciokrotnie zdobywał tytuł mistrza Związku Radzieckiego: w 1954 roku w biegu na 18 km, 30 km i w sztafecie, w 1960 roku w sztafecie oraz w 1962 roku w biegu na 50 km. W 1957 roku otrzymał Order Znak Honoru.

20 stycznia 1963 roku, po wygraniu biegu na 30 km podczas mistrzostw Armii Czerwonej w rejonie Kawgołowa, Tierientjew zasłabł, wkrótce potem, zmarł w drodze do szpitala. Miał wtedy 37 lat.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
6. 27 stycznia 1956 Włochy Cortina d’Ampezzo 30 km stylem klasycznym 1:44:06 +2:37 Finlandia Veikko Hakulinen
3.Bronze medal.svg 2 lutego 1956 Włochy Cortina d’Ampezzo 50 km stylem klasycznym 2:50:27 +3:05 Szwecja Sixten Jernberg
1.Gold medal.svg 4 lutego 1956 Włochy Cortina d’Ampezzo Sztafeta 4 × 10 km[1] 2:15:30 - -

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
4. 17 lutego 1954 Szwecja Falun 15 km stylem klasycznym 55:26 +0:50 Finlandia Veikko Hakulinen
2.FIS silver medal.png 20 lutego 1954 Szwecja Falun Sztafeta 4 × 10 km[2] 2:16:47 +2:10  Finlandia
6. 21 lutego 1954 Szwecja Falun 50 km stylem klasycznym 1:50:25 +4:12 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Władimir Kuzin
6. 4 marca 1958 Finlandia Lahti 15 km stylem klasycznym 48:58,3 +55,4 Finlandia Veikko Hakulinen
2.FIS silver medal.png 6 marca 1958 Finlandia Lahti Sztafeta 4 × 10 km[3] 2:18:15,0 +29,4  Szwecja
10. 8 marca 1958 Finlandia Lahti 50 km stylem klasycznym 2:56:21,9 +8:29,4 Szwecja Sixten Jernberg

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Skład drużyny: Fiodor Tierientjew, Pawieł Kołczin, Nikołaj Anikin, Władimir Kuzin
  2. Skład drużyny: Nikołaj Kozłow, Fiodor Tierientjew, Aleksiej Kuzniecow, Władimir Kuzin
  3. Skład drużyny: Fiodor Tierientjew, Nikołaj Anikin, Anatolij Szeluchin, Pawieł Kołczin