Import

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Import (z łac. in „do” + portare „nieść”) – zakup towarów lub usług za granicą w celu wykorzystania ich na rynku wewnętrznym (krajowym).

Zgodnie z przepisami prawa podatkowego w Polsce importem można określić zakup towarów lub usług w krajach spoza Unii Europejskiej (np. Stany Zjednoczone, Chiny), przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju. W przypadku zakupu towarów lub usług w krajach Unii Europejskiej należy mówić o zakupie wewnątrzwspólnotowym. Mianem importu kapitału określa się również napływ kapitału do kraju z zagranicy.

Przy transakcji importu towarów, podatnik otrzymuje poza fakturą dokumenty celne (SAD lub PZC)[1]:

  • SAD, jeżeli zgłoszenie celne składane jest w formie papierowej.
  • Poświadczone Zgłoszenie Celne (PZC), gdy zgłoszenie celne dokonywane jest w formie elektronicznej. Za moment otrzymania dokumentu PZC uznaje się moment jego pobrania ze strony organu celnego.

Import towarów podzielony jest na procedurę uproszczoną i procedurę normalną (ogólną). Przy procedurze uproszczonej, podatnik musi wykazać VAT zarówno po stronie zakupu i sprzedaży (w deklaracji VAT za okres kiedy powstał dług celny). Natomiast przy procedurze ogólnej, podatnik zobowiązany jest do wpłacenia VAT bezpośrednio do urzędu celnego lub firmy dokonującej odprawy. Naliczony VAT podatnik wykazuje w deklaracji VAT po stronie zakupów, za okres w jakim powstał ten dług[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • R.C. Feenstra, A.M. Taylor, International Economics, Worth Publishers 2008, s. 1
  • Ustawa o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r. poz. 1221)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]