Izydia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
1. Igiełkowate izydia u mąklika otrębiastego
2. Schemat budowy izydiów

Izydia lub wyrostki (łac isidium) – twory służące do rozmnażania bezpłciowego porostów (Lichenes). Powstają na powierzchni plechy, jako jej uwypuklenie. Ich zewnętrzną warstwę stanowi kora plechy, w środku znajdują się komórki glona oraz strzępki grzyba. Istnieje duża różnorodność rozmiarów i kształtów izydiów; mogą być brodawkowate, maczużkowate, igiełkowate, koralikowate i łuseczkowate. Zazwyczaj u nasady są zwężone, wskutek czego oddzielają się od plechy dość łatwo[1]. Nie odbywa się to jednak samorzutnie. Oderwanie ich od porostu wymaga zadziałania jakiegoś bodźca mechanicznego z zewnątrz[2].

Nazwa izydia pochodzi z jęz. greckiego od bogini Isis, czyli Izydy[3]. Zawierające strzępki grzyba i komórki glona izydia mogą w sprzyjających warunkach dać początek nowym osobnikom danego porostu[1].

Opis do rysunku 2:

  1. – kora dolna
  2. – warstwa glonów
  3. – rdzeń
  4. – izydia
  5. – kora górna

Przypisy

  1. a b Hanna Wójciak: Porosty, mszaki, paprotniki. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2010. ISBN 978-83-7073-552-4.
  2. Grzegorz Gajkowski. Świat porostów. [dostęp 2014-06-23].
  3. Wiem, darmowa encyklopedia. [dostęp 2014 -04-16].