Turzyca Hartmana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Turzyca Hartmana
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj turzyca
Gatunek turzyca Hartmana
Nazwa systematyczna
Carex hartmanii Cajander
Ann. Bot. Soc. Zool.-Bot. Fenn. "Vanamo" 5(5): 23 1935

Turzyca Hartmana (Carex hartmanii Cajander) – gatunek rośliny z rodziny ciborowatych. Występuje od Francji na zachodzie po zachodnią Syberię na wschodzie[2]. W Polsce jest gatunkiem ustępującym; rośnie głównie w części centralnej i południowej[3][4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój 
Roślina luźnokępkowa z rozłogami.
Łodyga 
O wysokości 20-70 cm. Pochwy u nasady czarniawoczerwonawe, sieciowato postrzępione.
Liście 
Ciemnozielone, o szerokości 2-4 mm.
Kwiaty 
Zebrane w 2-5 walcowatych kłosów. Kłosy dolne walcowate, górne — jajowate.

Kłos szczytowy walcowaty, o długości 1-3,5 cm i szerokości 4-5 mm, z nielicznymi kwiatami pręcikowymi w jego dolnej części. Najniższa podsadka nie jest dłuższa od całego kwiatostanu. Przysadki niesymetryczne; żeńskie zakończone ością. Pęcherzyki o długości 2-3 mm i szerokości 1,5-2 mm, zielone, w dolnej części brunatne, unerwione, brodawkowane. Dzióbek bardzo krótki, z bardzo małymi, prostymi ząbkami, z trzema znamionami.

Owoc 
Orzeszek.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Rośnie na mokradłach. Kwitnie w maju i czerwcu[5]. Gatunek charakterystyczny łąk z rzędu Molinietalia[6].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia)[7]. Znajduje się także na czerwonych listach Niemiec i Czech[4].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2017-11-20].
  2. Carex hartmanii na eMonocot [dostęp 2017-11-20]
  3. Zając A., Zając M.: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej, Instytut Botaniki, Uniwersytet Jagielloński, 2001. ISBN 978-83-61191-72-8.
  4. a b Zofia Sotek. The distribution of Carex hartmanii Cajander in Poland. „Acta Societatis Botanicorum Poloniae”. 77 (4), s. 323-326, 2008. 
  5. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  6. Matuszkiewicz Władysław: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: PWN, 2001. ISBN 83-01-13520-4.
  7. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.