Turzyca Hosta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Turzyca Hosta
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj turzyca
Gatunek turzyca Hosta
Nazwa systematyczna
Carex hostiana DC.
Cat. Pl. Horti Monsp. 88 1813

Turzyca Hosta (Carex hostiana DC.) – gatunek rośliny z rodziny ciborowatych. Występuje w Europie oraz północno-wschodniej części Ameryki Północnej[2]. W Polsce jest gatunkiem nieczęstym; rośnie głównie w części południowo-zachodniej[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój 
Roślina jasnozielona, luźnokępkowa z krótkimi rozłogami.
Łodyga 
O wysokości 30-50 cm, dłuższa od liści.
Liście 
O szerokości 2-4 mm. Pochwy wybiegają naprzeciwko blaszki w jajowaty wyrostek.
Kwiaty 
Zebrane w 3-4 kłosy. Kłos szczytowy długoszypułkowy, męski, o długości 1-2 cm. Kłosy boczne żeńskie, podłużnie jajowate, wzniesione, nieco oddalone od siebie, o długości1-1,5 cm. podsadki kłosów żeńskich z pochwami. Przysadki jajowate, tępe, rdzawokasztanowe z zielonym grzbietem i szerokim, błoniastym, srebrzystym obrzeżeniem. Pęcherzyki jajowate, gładkie, wielonerwowe, dłuższe od przysadek, o długości 3 mm, żółtozielone, w dolnej części brunatne, unerwione, brodawkowane, nagle zwężone w długi, rdzawy na szczycie, szorstki z boku dzióbek. Ząbki dzióbka równoległe, błoniaste od wewnątrz, z trzema znamionami.
Owoc 
Orzeszek.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Rośnie na mokrych łąkach i torfowiskach niskich. Kwitnie w maju[4]. Gatunek charakterystyczny eutroficznych młak niskoturzycowych z rzędu Caricetalia davallianae[5]. Liczba chromosomów 2n = 56[6].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii EN (zagrożony)[7].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2017-11-20].
  2. Carex hostiana na eMonocot [dostęp 2017-11-20]
  3. Zając A., Zając M.: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej, Instytut Botaniki, Uniwersytet Jagielloński, 2001. ISBN 978-83-61191-72-8.
  4. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  5. Matuszkiewicz Władysław: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: PWN, 2001. ISBN 83-01-13520-4.
  6. Rutkowski Lucjan: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  7. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.