Turzyca drżączkowata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Turzyca drżączkowata
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj turzyca
Gatunek turzyca drżączkowata
Nazwa systematyczna
Carex brizoides L.

Turzyca drżączkowata (Carex brizoides L.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Występuje sporadycznie lub często na terenach środkowej i zachodniej Europy.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój 
Roślina trwała, Wysokości 25-60 (100) cm, o dlugim, płożącym się kłączu.
Pokrój
Łodyga 
Początkowo wzniesiona, później łukowato wygięta, wiotka, u góry szorstka, na przekroju ostro trójkanciasta, w okresie kwitnienia przeważnie krótsza od liści, u podstawy objęta jasnobrązowymi bezlistnymi pochwami.
Liście 
Blaszki liściowe trawiastozielone, zaostrzone, wiotkie, często zwisające, 1,5-3 mm szerokości, płaskie lub rynienkowate, na brzegach i na nerwie środkowym szorstkie.
Kwiaty 
Kwiatostan kłosowaty, 2-4 cm długości, składający się z 4-8 (16) mniej lub bardziej gęsto ustawionych kłosów. Wszystkie kłosy jednakowe, 8-9 mm długości, przeważnie trochę skrzywione, u podstawy z kwiatami męskimi, u góry z żeńskimi. Plewy wąsko wydłużone lub jajowate, dość tępe, 1,5 mm szerokości, białawo połyskujące, z zielonym grzbietem, później żółtawe. Kwiaty męskie z 3 pręcikami, żeńskie ze słupkiem o 2 znamionach. Pęcherzyki zielone lub żółtawe, wąsko lancetowate, odstające, wyraźnie dłuższe od plew, 3 (4) mm długości, 1mm szerokości, silnie ścieśnione, z dzióbkiem, do wierzchołka wąsko oskrzydlone, niewyraźnie unerwione. Kwitnie od maja do czerwca.
Owoce 
Orzeszki wydłużone lub jajowate, paskie, długości do 2 mm, szerokości 1 mm.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Wilgotne lasy liściaste, olsy, brzegi lasów i polany. Na glebach z wodą stagnującą lub podsiąkającą.

Pozostałe informacje[edytuj | edytuj kod]

Występuje niekiedy płatami. Niegdyś używano jej w tapicerce jako „trawy morskiej”, zamiast zostery morskiej (Zostera marina) do wypełniania materaców i wyściełania mebli.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Grau, Kremer, Möseler, Rambold, Triebel: Graser. Mosaik Verlag GmbH, Monachium 1984