Turzyca krótkokłosa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Turzyca krótkokłosa
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj turzyca
Gatunek turzyca krótkokłosa
Nazwa systematyczna
Carex brachystachys Schrank

Turzyca krótkokłosa (Carex brachystachys Schrank) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Występuje w górach Europy zachodniej, środkowej i południowej[2]. W Polsce rośnie tylko w Tatrach i Pieninach[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina kępkowa. Nie wytwarza rozłogów.
Łodyga
Wzniesiona, gładka, o wysokości 15-30 cm.
Liście
Pochwy liściowe czerwonawe. Liście krótsze od łodygi, nitkowate, miękkie.
Kwiaty
Zebrane w kłosy długości 1,5-2 cm. Na jednej łodydze występuje 1 szczytowy kłos męski i 2-3 kłosy żeńskie. Kłos męski jest bardzo wąski. Kłosy żeńskie zwisają na nitkowatych szypułkach. Przysadki są brunatne, zielone na grzbiecie, orzęsione na brzegu. Pęcherzyki są podłużnie lancetowate (trzy razy dłuższe niż szersze), gładkie, o długości 3,5-4 mm (dwa razy dłuższe od przysadek), stopniowo wyciągnięte w dzióbek. Słupek z 3 znamionami[4].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Rośnie na skałach wapiennych. Kwitnie w czerwcu.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek umieszczony na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski w kategorii R (rzadki - potencjalnie zagrożony)[5].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2013-11-22].
  2. Carex brachystachys na eMonocot [dostęp 2013-11-22].
  3. Adam Zając, Maria Zając (red.): Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ​ISBN 83-915161-1-3​.
  4. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  5. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ​ISBN 83-89648-38-5​.