Turzyca loarska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Turzyca loarska
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj turzyca
Gatunek turzyca loarska
Nazwa systematyczna
Carex ligerica J. Gay
Ann. Sci. Nat., Bot., sér. 2, 10: 360, 1838.

Turzyca loarska (Carex ligerica J. Gay) – gatunek byliny należący do rodziny ciborowatych. Pochodzi z Europy, w Polsce objęta ochroną.

Według niektórych źródeł jest synonimem Carex colchica J.Gay[2].

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj]

Występuje w Europie i Azji. Podawana m.in. z obszaru Polski[3] i Rumunii[4].

Morfologia[edytuj]

Pokrój 
Roślina zielna.
Łodyga 
Wzniesiona, dorastająca do 20–50 cm wysokości, u nasady zwykle otoczona jasnobrązowymi pochwami liściowymi.
Liście 
Krótsze niż łodyga, o szerokości 1–2 mm.
Owoce 
Owalna niełupka o rozmiarach 4-4,5 na 2,1–2,4 mm, zwykle ze szczeliną i wąskimi skrzydełkami w górnej części. Nasiona owalno-romboidalne, spłaszczone bocznie, z niewielkim dzióbkiem na wierzchołku, ciemnobrązowe[4].

Biologia i ekologia[edytuj]

Liczba chromosomów: 2n = 58[4].

Zagrożenia i ochrona[edytuj]

Od 2014 roku turzyca loarska jest objęta w Polsce częściową ochroną gatunkową[5]. W Polskiej Czerwonej Księdze Roślin posiada kategorię VU (narażony)[6]. Tę samą kategorię posiada na polskiej czerwonej liście[7].

Przypisy[edytuj]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-14].
  2. Carex ligerica. W: Species 2000 & ITIS Catalogue of Life [on-line]. Species 2000: Naturalis, Leiden, the Netherlands, 29th October 2014. [dostęp 2014-11-01].
  3. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland : a checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  4. a b c Vít Bojnanský, Agáta Fargašová: Atlas of Seeds and Fruits of Central and East-European Flora: The Carpathian Mountains Region. Springer Science & Business Media, 2007. ISBN 9781402053627. (ang.)
  5. Dz.U. z 2014 r. Nr 0, poz. 1409 – Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin
  6. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.
  7. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.